22 Mart 2007 Perşembe

Hopi Kızılderililerinin ölenin arkasından okuduğu dua

Mezarımın başında durup ağlama
Ben orada değilim. Uyumuyorum.


Ben esen binlerce rüzgârım.

Ben karın üstündeki elmas parıltılarıyım.
Olgunlaşmış tohumdaki güneş ışığıyım.
Hafifçe yağan sonbahar yağmuruyum.
Sabahın sessizliğinde uyandığında
Daireler çizerek uçan sessiz beyaz güvercinlerin
Hızla akarak ruhunu yücelten koşuşturmasıyım.
Gece parıldayan yumuşak yıldızlarım.

Mezarımda durup ağlama ;
Ben orada değilim, ben ölmedim.

Hiç yorum yok: